Waarvan kun jij ontspannen?

“Waarvan kun jij ontspannen Korien?” vroeg ze. “Ontspannen?” Duizend gedachten raasden door mijn hoofd waarvan de eerste: “Ik kan nu toch niet ontspannen? Ik zit hier voor een nieuw actieplan! Hupsakee, hoe ga ik mijn bedrijf combineren met een druk gezin thuis? Hoe run ik een rendabele business als ik straks nog maar drie dagen werk? Hoe ga ik zo snel mogelijk weer financieel bijdragen aan dit huishouden?”

 

Ze moet de spanning in mijn ogen gezien hebben: “Waarvan kun jij ontspannen Korien?” Ik zat nog steeds nog steeds in mijn hoofd: “Ontspannen? Wat is dat? We hebben onze drieling na bijna drie maanden intens ziekenhuisavontuur eindelijk bij ons thuis. Ik sta kolvend aan de zijlijn van mijn eigen huishouden! Oké, ontspannen. Hoe kun je ontspannen Korien. Kom op, een antwoord graag”. Ik voelde mijn wangen rood worden. Ik kon geen antwoord bedenken en zei uiteindelijk vol schaamte: “Ik weet het niet.” Terwijl ik mezelf de woorden hardop hoorde zeggen voelde ik me nog gekker en dacht: “Wie weet er nu niet waarvan hij kan ontspannen?” Met gebogen hoofd zei ik: “Het schiet me straks wel te binnen.”

 

Ze omschreef me als een rat gevangen in een gangenstelsel dat zonder stilstaan van het ene gangetje in het andere dook. De afgelopen maanden waren hectisch, maar ik had vertrouwen en voelde me in control. Mijn grootste doel was behaald: het hele gezin gezond thuis. In de stoel bij deze coach voelde ik me verloren en ze drukte me met mijn neus op de feiten. Ik was verdwaald in de ratrace en kon op een of andere manier niet meer tot stilstand komen. En misschien zat ik al wel veel langer in die ratrace, ook voor mijn zwangerschap. Door verwachtingen gevangen in mijn eigen onderneming.

 

“Ik was verdwaald in de ratrace en kon op een of andere manier niet meer tot stilstand komen.”

 

Toen dacht ik dat ik niemand nodig had. Ik loste mijn eigen zaakjes op. Ik wilde niet laten zien dat ik faalde, noch wilde ik anderen lastig vallen met mijn sores. Soms durfde ik ook geen controle uit handen te geven. Wat ik absoluut geleerd heb van de komst van Lin, Sep en Matt, is dat ik een goede hulpvrager ben geworden. Door hoeveel handen zij en ik wel niet verzorgd zijn. Alleen hadden we het simpelweg niet gered. Dat geeft me tranen van dankbaarheid. In die tranen kwamen niet alleen mijn kinderen thuis, er kwam ook een nieuwe vrouw thuis: een moeder, een ondernemer, die meer liefde voor zichzelf kon gaan voelen, die met meer empathie naar zichzelf wist te gaan kijken, die ontspanning koestert en van stilstand haar super power heeft gemaakt.

 

“Ik weet waarvan ik kan ontspannen!” zei ik opgewekt. Ik onderbrak haar in haar analyse: “Nagels lakken, dát is voor mij ultieme ontspanning. Dat is mijn manier om bij mezelf in te tunen. Om ongestoord alleen te zijn met mijn gedachten. Om flow te ervaren en helemaal in het moment op te gaan.” Ik keek naar mijn handen en bedacht: “Ik heb al veel te lang mijn nagels niet gelakt”.

 

“Nagels lakken, dát is voor mij ultieme ontspanning. Dat is mijn manier om bij mezelf in te tunen.”

 

In gesprek met deze coach ontstond twee jaar geleden het begin van het bedrijf dat nu ‘Sit Back and Polish’ heet. Met SBAP is het mijn missie om momenten van rust en reflectie te creëren, voor jou, voor een bewuster en blijer leven. Momenten van selfcare! Want, pak je deze momenten, dan zul je niet alleen meer ontspanning ervaren, maar ook jezelf beter leren kennen. Zo kun je betere keuzes maken en trouw leven aan jezelf. SBAP helpt je om de stem van je hart te horen en te volgen.